Lite

หลง “รสเพ็ดรี” เมืองต้นทางวัตถุดิบสำรับ UNESCO จุดบรรจบความอุดมสมบูรณ์จากป่า แม่น้ำ ถึงท้องทะเล

Focus

เพชรบุรี เครือข่ายเมืองสร้างสรรค์ของยูเนสโก ถ่ายทอดเรื่องราวอาหารพื้นถิ่นที่มีรากฐานจาก 3 รสหลัก ได้แก่ รสเค็มจากเกลือสมุทร รสหวานจากน้ำตาลโตนด และรสเปรี้ยวจากมะนาวแป้น ผสมผสานกันจนเกิดเป็นอัตลักษณ์ของจังหวัด
มากกว่าความรุ่มรวยทางศิลปวัฒนธรรม เพชรบุรียังได้รับการยกย่องจาก UNESCO ให้เป็นเมืองสร้างสรรค์ด้านอาหาร (UNESCO Creative Cities Network) มาตั้งแต่ พ.ศ.2564

เมื่อเอ่ยถึง เพชรบุรี แน่นอนว่าเมืองนี้โดดเด่นด้วยรากฐานทางศิลปวัฒนธรรมและประเพณีที่ตกทอดมาตั้งแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา จนทำให้เมืองที่ตั้งอยู่ตรงกลางระหว่างผืนป่าตะวันตกและทะเลอ่าวไทยแห่งนี้เปรียบเสมือนพิพิธภัณฑ์กลางแจ้งที่ศิลปวัฒนธรรมดั้งเดิมกลายเป็นส่วนหนึ่งของวิถีชีวิต แต่มากกว่าความรุ่มรวยทางศิลปวัฒนธรรม เพชรบุรี ยังร่ำรวยด้วยทรัพยากรธรรมชาติที่บรรจบกันระหว่างภูเขา แม่น้ำ ท้องสวนไร่นา ไปจนถึงท้องทะเล นั่นจึงทำให้เมืองเพชรฯ เป็นเมืองแห่งต้นกำเนิดวัตถุดิบชั้นเยี่ยมของประเทศถึงขั้นได้รับการยกย่องจาก UNESCO ให้เป็นเมืองสร้างสรรค์ด้านอาหาร (UNESCO Creative Cities Network) แห่งแรกของประเทศไทยมาตั้งแต่ พ.ศ.2564 รวมทั้งก่อให้เกิดรสชาติและเมนูลับเฉพาะแบบฉบับ “รสเพ็ดรี” ต่อยอดสู่เส้นทางการท่องเที่ยวตามรอยต้นทางวัตถุดิบที่ การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) ได้เปลี่ยนรสชาติอันเป็นอัตลักษณ์ท้องถิ่นมาขับเคลื่อนเศรษฐกิจ และทำให้การท่องเที่ยวเพชรบุรีในครั้งนี้ได้รับประสบการณ์บนเส้นทางสายอาหารที่แตกต่างออกไป

ข้าวปลาอาหารที่ เพชรบุรี นั้นโดดเด่นด้วย 3 รสชาติจากต้นกำเนิดวัตถุดิบหลัก ได้แก่ รสหวาน จากน้ำตาลโตนดซึ่งมีแหล่งปลูกและผลิตที่อำเภอบ้านลาด รสเปรี้ยว จากมะนาวแป้น สินค้า GI สิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ที่บอกถึงดินและน้ำอันอุดมสมบูรณ์ของอำเภอท่ายาง รสเค็ม จากนาเกลือผืนใหญ่ที่สุดของประเทศไทยซึ่งทอดตัวอยู่เรียบทะเลอ่าวไทยในอำเภอบ้านแหลม และอีกรสชาติเล็กๆ ที่ซ่อนอยู่ใน “รสเพ็ดรี” แท้ๆ ซึ่งอาจจะไม่ค่อยมีใครนึกถึงนัก แต่เป็นรสชาติที่จะขาดเสียไม่ได้นั่นก็คือ รสเผ็ด จากพริกกะเหรี่ยงในอำเภอหนองหญ้าปล้องซึ่งตั้งอยู่ริมผืนป่าตะวันตกของไทย

มากกว่าการเป็น “เมือง 3 รส” ประวัติศาสตร์การเป็นที่ตั้งของพระราชวังฤดูร้อนของกรุงรัตนโกสินทร์มาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 4 ยังทำให้สำรับเพชรบุรีมีการปะทะสังสรรค์ทางรสชาติระหว่างอาหารพื้นถิ่นและอาหารชาววัง ไม่นับรวมวิถีโคบาลเมืองเพชรฯ ที่ยังคงรักษาไว้จนเป็นแหล่งผลิตเนื้อไทยที่โดดเด่นด้วยเรื่องของเท็กซ์เจอร์ ส่วนฝั่งทะเลก็มีวิถีประมงพื้นถิ่นตลอดชายฝั่งจากอำเภอบ้านแหลมถึงอำเภอชะอำ รสชาติของผืนป่าอำเภอแก่งกระจาน ทั้งหมดได้หลอมรวมกลายเป็น รสชาติและเมนูเฉพาะของชาวเพชรบุรีที่ต้องมาถึงถิ่นเพชรบุรีเท่านั้นถึงจะได้ลิ้มลอง ส่วนใครที่อยากเดินทางตามหาต้นกำเนิดวัตถุดิบและ “รสเพ็ดรี” Sarakadee Lite รวบรวมไว้ให้แล้ว

“รสหวาน” เตาตาลใต้เงาป่าโตนด ต้นกำเนิดขนมหวานเมืองพระ

รสชาติแรกที่คนส่วนใหญ่นึกถึง เพชรบุรี ก็คือ รสหวาน ที่ต่อยอดสู่เมนูขนมหวานฉบับเมืองเพชร รสหวานของ เพชรบุรี เป็นความหวานที่กลมกล่อมจากน้ำตาลโตนด ไม่หวานโดด หวานแหลม แต่เป็นความหอมหวานที่ไม่ว่าจะทำกับข้าว แกง น้ำพริก หรือของหวานก็จะขาดน้ำตาลโตนดเสียไม่ได้โดยแหล่งผลิตน้ำตาลโตนดเมืองเพชรฯ อยู่ที่อำเภอบ้านลาดซึ่งมีท้องนาและดงตาลเป็นวิถีเกษตรดั้งเดิมที่อยู่คู่กัน เรียกว่ามีท้องนาที่ไหนก็มักจะมีดงตาลที่นั่น และใต้ดงตาลก็มักจะมีเตาตาลเป็นแหล่งผลิตน้ำตาลโตนดที่นำน้ำตาลใสจากปลีตาลลงมาเคี่ยวในกระทะใบใหญ่จนจับตัวเป็นน้ำตาล ก่อนจะส่งสู่ร้านขนมหวานที่มีอยู่มากมายทั่วเมืองเพชรฯ ไม่ว่าจะเป็นขนมหม้อแกงสงวนโพธิ์พระ ขนมบ้าบิ่นแม่บุญล้น อาลัวหวานมันของบ้านครูปราณี ทองม้วนสูตรแม่เล็ก ทองม้วนนิ่มร้านทองม้วนทิพย์ ฯลฯ

รวมทั้งเกิดเป็นเมนูซิกเนเจอร์จากน้ำตาลอย่าง ลอดช่องน้ำตาลข้นที่ใช้น้ำตาลโตนดมาเคี่ยวกินคู่ลอดช่องสิงคโปร์และน้ำกะทิ ข้าวแช่ที่ต้องใช้น้ำตาลโตนดผัดเครื่องเคียงอย่างปลาหวาน หัวไชโปหวาน นอกจากนี้ลูกตาลเองก็ยังนำมาทำลูกตาลเชื่อมที่ทำมาจากจาวตาล รวมทั้งโตนดทอดได้อีก และที่เป็นเมนูลับของเพชรบุรีคือ แกงหัวโตนด หรือ แกงหัวตาล อาหารพื้นบ้านสูตรโบราณที่หากินไม่ได้ง่ายตามร้านอาหาร เพราะต้องใส่ทั้งปลาทู นึ่ง ปลาอินทรีลงไปโขลกในเครื่องแกง ส่วนเครื่องก็มีแค่หัวตาลอ่อนใสบางๆ ใส่ลูกตาลอ่อนลงไปผสมบ้างเพิ่มความหนุบหนับระหว่างเคี้ยว บางบ้านใส่เนื้อย่างสุกหอมกำลังดีสไลด์บางๆ เพิ่มรสชาติลงไป แต่ที่จะขาดไม่ได้คือใบส้มซ่า

จากวิถีคนทำตาลผู้อยู่เบื้องหลัง ลุงหนอม หรือ ถนอม ภู่เงิน แห่งบ้านถ้ำรงค์ อำเภอบ้านลาด ก็เป็นคนแรกในจังหวัดและในประเทศไทยที่ลุกขึ้นมาทำสวนตาลอย่างเป็นระบบและเปิดเป็นแหล่งท่องเที่ยวสวนตาลแห่งแรกในจังหวัดในชื่อ สวนตาลลุงถนอม จากเดิมที่ตาลเป็นต้นไม้ที่ขึ้นเองตามคันนา ก็นำมาปลูกในระบบสวน เปิดให้เข้าไปชมวิถีคนทำตาลได้ตั้งแต่ยอดตาลถึงเตาตาลและส่งต่อสวนตาลสู่ทายาทรุ่นที่ 2 ตามมาด้วย ชุมชนท่องเที่ยวบ้านไร่กร่าง ที่ชาวชุมชนรวมตัวกันเปิดพื้นที่ให้ได้เข้าไปเรียนรู้ วิถีไร่นาป่าตาล ไปลองกินตังเมหอมหวานที่ติดก้นกระทะหลังจากเคี่ยวตาล และสำหรับใครที่อยากลิ้มรสเมนูอาหารจากตาลและสำรับเพชรบุรีหากินยากอย่าง แกงหัวโตนด (แกงหัวตาล) ยำใหญ่ แกงหลอก ยำหัวตาล ที่ ครัวตาลโตนด อำเภอบ้านลาด ก็มีเมนูหายาก “รสเพ็ดรี” แท้ๆ ให้ได้ลิ้มลอง

Gourmet Guide

สวนตาลลุงถนอม อำเภอบ้านลาด โทร. 087-800-7716
ท่องเที่ยวชุมชนบ้านไร่กร่าง อำเภอบ้านลาด โทร. 081-019–5545
ครัวตาลโตนด อำเภอบ้านลาด โทร. 082-252-4990
กนกพรลอดช่องน้ำตาลข้น อำเภอเมืองเพชรบุรี (ถนนหน้าเขาวัง)
ลอดช่องน้ำตาลข้นเจ๊ไน้ อำเภอเมืองเพชรบุรี (ตลาดอนามัย)
ข้าวแช่แม่อร อำเภอเมืองเพชรบุรี (ซอยตลาดริมน้ำ)
ข้าวแช่ป้าเอื้อน อำเภอเมืองเพชรบุรี(ตลาดอนามัย)

“รสเปรี้ยว” มะนาว อัตลักษณ์ทางภูมิศาสตร์ สะท้อนความสมบูรณ์ลุ่มน้ำเพชรบุรี

อำเภอท่ายางเป็นอำเภอที่โดดเด่นด้วยวิถีเกษตรไม่ว่าจะเป็นกล้วยหอม ชมพู่เพชรบุรี รวมไปถึงมะนาว สินค้า GI (Geographical Indication) ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ ที่บอกความอุดมสมบูรณ์ของผืนดินในอำเภอท่ายางซึ่งมีแม่น้ำเพชรบุรีตัดผ่านอย่างทั่วถึง โดยส่วนใหญ่แล้ว มะนาวเพชรบุรี เป็นมะนาวแป้นเปลือกบาง ให้น้ำมาก มีรสเปรี้ยว และที่สำคัญคือต้องมีกลิ่นหอม โดยแหล่งซื้อขายมะนาวแหล่งใหญ่อยู่ที่ ตลาดกลางการเกษตร ท่ายาง ซึ่งเกษตรกรทั่วอำเภอจะนำมะนาวมาส่งให้กับพ่อค้าคนกลาง ซึ่งคนทั่วไปก็สามารถแวะเข้าไปซื้อได้ แต่อาจจะต้องซื้อในจำนวนมาก และถ้าแวะมาถึงอำเภอท่ายางก็ห้ามพลาดตระเวนกินเมนูลับเฉพาะของชาวท่ายาง

เริ่มจากตื่นเช้าตรู่และตรงมายัง ตลาดเช้าท่ายาง เป็นตลาดเก่าแก่ที่ผสมผสานระหว่างห้องแถวไม้เดิมและตลาดเทศกาล ที่นี่เป็นตลาดใหญ่ประจำสัปดาห์ที่เปิดขายแค่ช่วงเช้าวันอังคาร และวันศุกร์ ความพิเศษ คือ พ่อค้าแม่ขายในตลาดเป็นเกษตรกร ชาวประมง ที่นำวัตถุดิบสดใหม่ส่งตรงมาขาย ไม่ว่าจะเป็นปลาแห้ง ปลาอกกะแร้หรือปลาอกแลจากชะอำ มะนาวท่ายาง ไข่ปลาเรียวเซียว ปลาแม่น้ำจากแก่งกระจาน พริกพรานจากเขาย้อย พริกกะเหรี่ยงจากหนองหญ้าปล้องก็มีให้เลือกซื้อหา รวมทั้งข้าวเกรียบอ่อน สูตรเพชรบุรีที่เป็นขนมโบราณประจำตลาดที่จะพลาดไม่ได้

เที่ยวตลาดแล้วก็อย่าลืมตามหาเมนูลับของชาวท่ายางเริ่มจาก โจ๊กน้ำแดง ที่เปิดขายมากว่า 50 ปี ส่งต่อสูตรลับในการทำน้ำแดงที่ใช้ซีอิ๊วท้องถิ่นจากรุ่นสู่รุ่น ใกล้กันคือ ผัดไทยท่ายาง ที่ใช้น้ำตาลโตนดหวานหอมในการผัดเส้น ตัดรสด้วยการบีบมะนาวท่ายางสักนิดก่อนกิน รวมทั้งมีเมนูน้ำตาลโตนดเม็ดแมงลักที่เป็นเมนูลับที่อร่อยไม่แพ้ผัดไทย

อีกเมนูที่คนต่างถิ่นอาจจะไม่คุ้นคือ ขนมจีนทอดมัน เป็นขนมจีนกินคู่ทอดมันปลาอินทรีตัดรสด้วยน้ำจิ้มทอดมันรสเปรี้ยวหวานซึ่งเป็นเมนูที่มีเฉพาะเมืองเพชรฯ เท่านั้นเช่นเดียวกับ ก๋วยเตี๋ยวหมูน้ำแดง ที่เวลากินต้องปรุงซอสพริกก็มีที่ เพชรบุรี เท่านั้น และ ข้าวแช่แม่เล็ก ร้านดังประจำท่ายาง ส่วนใครที่มองหาเมนูของฝากที่ท่ายางมีซอยขนมหวานที่รวมร้านดังทั้งแม่บุญล้น ทองม้วนทิพย์ ทองม้วนนิ่ม รวมทั้งมะนาวแป้นเพชรแท้ก็มีขายอยู่ในซอยนี้เช่นกัน

Gourmet Guide

ผัดไทยท่ายาง อำเภอท่ายาง
โจ๊กน้ำแดงเจ๊นี อำเภอท่ายาง
ข้าวแช่แม่เล็ก อำเภอท่ายาง
เจ๊จุ๋มก๋วยเตี๋ยวหมูน้ำแดง อำเภอท่ายาง
ขนมจีนทอดมันสุดใจ อำเภอท่ายาง
แม่บุญล้น อำเภอท่ายาง
ทองม้วนทิพย์ อำเภอท่ายาง
ทองม้วนแม่เล็ก อำเภอท่ายาง

“รสเค็ม” ผืนนาเกลือริมทะเลอ่าวไทยที่ใหญ่สุดในประเทศ

ทราบหรือไม่ว่านาเกลือสมุทรในพื้นที่อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี เป็นนาเกลือผืนที่ใหญ่ที่สุดของประเทศไทยคิดเป็นพื้นที่กว่า 80,000 ไร่ เรียบทะเลอ่าวไทยเชื่อมต่อจากคลองโคน จังหวัดสมุทรสงคราม มาสู่บางตะบูน บางขุนไทร และเชื่อมต่อถึงอำเภอชะอำ ซึ่งเกลือสมุทรจากเพชรบุรีถือเป็นเกลือคุณภาพสูง มีรสชาติเค็มกลมกล่อม ไม่ขม ยิ่งถ้าเป็น “ดอกเกลือ” ที่หมายถึง เกลือชุดแรกที่ตกผลึกเป็นเกลือที่มีรสเค็มน้อยแต่หวานที่ปลายลิ้น ซึ่งนั่นทำให้เมื่อนำเกลือสมุทรเพชรบุรีมาปรุงอาหารจะช่วยชูรสชาติของวัตถุดิบอื่นๆ ได้ชัดขึ้น เป็นความเค็มที่ต่างจากน้ำปลาชัดเจน จนทำให้ก้นครัวเพชรบุรีต้องมีไหเกลือเล็กๆ บรรจุเกลือแกงเม็ดใหญ่ติดไว้ไม่ได้ขาด ไม่ว่าจะทำขนมหวาน ทำต้มหรือแกงก็ต้องมีเกลือตัดรสทั้งสิ้น

เกลือเพชรบุรีไม่ใช่แค่รสชาติ แต่ยังเต็มไปด้วยเรื่องราวของวิถีคนทำเกลือที่ยังคงใช้ภูมิปัญญาพื้นบ้านทั้งการตากเกลือ เก็บเกลือ ซึ่งนั่นทำให้วิถีการทำนาเกลือกลายมาเป็นจุดหมายด้านการท่องเที่ยวโดยในช่วงฤดูที่หมดฝนราวปลายปีไปถึงพฤษภาคม เราจะเห็นภาพกองเกลือสีขาวเล็กๆ เรียงรายเต็มผืนนา รวมทั้งผืนนาเกลือที่ค่อยๆ ไล่สีจากน้ำตาล ชมพู เป็นขาว โดยจากถนนพระราม 2 นักท่องเที่ยวสามารถใช้เส้นทางเรียบอ่าวไทยเส้นคลองโคลน ตัดสู่บ้านบางตะบูน อำเภอบ้านแหลมเพื่อชมวิถีการทำนาเกลือได้ หรือถ้าจะแวะไปศึกษาเรียนรู้การทำนาเกลือก็มีมหาวิทยาลัยนาเกลือที่ร้านอาหาร ยุ้งเกลือ ให้ได้ศึกษาและมีเกลือหลากหลายประเภทจำหน่าย รวมทั้งแวะชิมเมนูจากเกลือชนิดต่างๆ ได้ที่ เกลือหวานคาเฟ่ ซึ่งที่นี่ก็มีผลิตภัณฑ์จากเกลือให้ได้เลือกหลากหลายเช่นกัน ต้องลองไข่เค็มดินฝุ่นนาเกลือเมนูลับของชาวบางขุนไทรที่มีขายอยู่ในร้านหรือจะจอดรถแวะพูดคุยกับคนทำเกลือ ชาวนาเกลือบ้านแหลมก็ยินดีต้อนรับ อีกทั้งสองข้างทางก็มีอาหารทะเลสดใหม่จากชาวประมงเพชรบุรีให้ได้แวะชิมตลอดทาง

Gourmet Guide

ยุ้งเกลือ อำเภอบ้านแหลม โทร. 089-614-2882
เกลือหวานคาเฟ่ อำเภอบ้านแหลม โทร 084-569-1915
บ้านง่าย งาม อำเภอบ้านแหลม โทร. 083-902-6343
Coco & Coff อำเภอบ้านแหลม โทร. 086-688-9701
ครัวบางตะบูน (ลุงญา) อำเภอบ้านแหลม โทร. 032-473-626

“รสเผ็ด” พริกกะเหรี่ยง รสชาติที่ซ่อนความหลากหลายทางชาติพันธุ์

แม้เพชรบุรีจะถูกเรียกว่าเป็น เมือง 3 รส เพราะเป็นแหล่งกำเนิดวัตถุดิบหลัก 3 รสชาติ แต่ก้นครัวเพชรบุรียังมีรสชาติลับที่ซ่อนอยู่และเป็นรสชาติที่ทำให้เกิดความกลมกล่อม นั่นก็คือรสเผ็ดซึ่งมีทั้งจากพริกพรานและพริกกะเหรี่ยงที่มีต้นทางผลิตอยู่ที่อำเภอเหนองหญ้าปล้อง ซึ่งเชื่อมต่อกับผืนป่าตะวันตกในเขตอำเภอแก่งกระจาน เป็นรสชาติเผ็ดที่ปลูกโดยชาติพันธุ์กะเหรี่ยงซึ่งเดิมทีมีการปลูกพริกกะเหรี่ยงร่วมกับพืชอื่นๆ ในลักษณะการทำไร่หมุนเวียน โดยพริกพรานอาจจะไม่ได้รับความนิยมมากนักเท่าพริกกะเหรี่ยงที่มีเอกลักษณ์คือความหอมฉุน เผ็ดร้อนขึ้นจมูก มีทั้งการทำเป็นพริกป่น และพริกดอง ซึ่งทั้งสองสิ่งนี้สามารถพบเจอได้ในร้านก๋วยเตี๋ยวน้ำแดงซิกเนเจอร์ของเพชรบุรี รวมทั้งพริกแกง หรือซอสพริกท้องถิ่นบางยี่ห้อก็มีการใส่พริกกะเหรี่ยงผสมลงไปด้วย ซึ่งนั่นก็ทำให้รสชาติเผ็ดจากพริกกะเหรี่ยงหนองหญ้าปล้องเป็นรสชาติที่อาจจะไม่ได้ถูกพูดถึงมากนัก แต่ก็จะขาดไม่ได้ในจานอาหารตำรับเพชรบุรี

และเมื่อถามต่อว่าก๋วยเตี๋ยวน้ำแดงคืออะไร? คำตอบคือก๋วยเตี๋ยวที่มีน้ำซุปสีน้ำตาลซึ่งเกิดจากการปรุงด้วยเครื่องเทศผสมซีอิ๊วดำจากโรงงานท้องถิ่นคือ โรงงานซีอิ๊ว ซอสพริก และซอสปรุงรสตรา ยงไทย ก๋วยเตี๋ยวน้ำแดงที่เพชรบุรีส่วนใหญ่จะเป็นก๋วยเตี๋ยวเนื้อที่ใช้เนื้อจากวัวสายพันธุ์ท้องถิ่นเลี้ยงแบบผูกกลางทุ่งนา แตกต่างจากโคราชหรือสกลนคร ซึ่งนิยมเลี้ยงในฟาร์ม ทว่าที่เพชรบุรีนั้น วัวเป็นสัตว์ที่ครอบครัวเกษตรกรนิยมเลี้ยงควบคู่ไปกับการทำไร่นา ให้เท็กซ์เจอร์ในการเคี้ยวที่เหนียวนุ่มไม่ได้มีไขมันมากนัก มีทั้งเนื้อเปื่อย เนื้อสด และลูกชิ้นเนื้อ

เวลากินก๋วยเตี๋ยวเนื้อเพชรบุรีก็แตกต่างจากจังหวัดอื่น เพราะต้องเทซอสพริกลงไปปรุงจึงจะกลมกล่อม และที่จะขาดไม่ได้คือพริกดองที่ปรุงรสตามสูตรของแต่ละร้านซึ่งใส่มาในถ้วยเล็กๆ เสิร์ฟมาคู่กัน ชูรสให้น้ำซุปก๋วยเตี๋ยวจัดจ้านยิ่งขึ้น และพริกดองนี่เองที่นิยมใช้พริกกะเหรี่ยงนำมาดองเกลือข้ามปี บ้างก็ผสมกับซอสพริกอีกที เช่นที่ ร้านก๋วยเตี๋ยวเนื้อลุงน้อย ที่บ้านไร่ส้มก็เป็นร้านที่นำพริกกะเหรี่ยงมาดองเกลือทำพริกดองสูตรเฉพาะของร้าน หรืออย่างร้านเก่าแก่ก๋วยเตี๋ยวเนื้อศรเดช ก๋วยเตี๋ยวเนื้อเจ๊กฉ่อย ก๋วยเตี๋ยวเนื้อเจ๊กอ้า ก๋วยเตี๋ยวเนื้อวงเวียนน้ำพุ แต่ละร้านก็จะมีสูตรพริกดองเสิร์ฟคู่ก๋วยเตี๋ยวที่แตกต่างกัน

Gourmet Guide